Inleiding

Kort nadat ze op deze bewogen zondag bij Kheresa waren geland, gingen Jezus en de vierentwintig een stukje naar het noorden, waar ze de nacht doorbrachten in een prachtig park ten zuiden van Bethsaida-Julias. Ze waren bekend met deze kampeerplaats, omdat ze er vroeger waren geweest. Voordat ze zich voor de nacht terugtrokken, riep de Meester zijn volgelingen bijeen en besprak met hen de plannen voor hun voorgenomen tocht door Batanea en Noord-Galilea naar de Phenicische kust.

Waarom zijn de volken zo in beroering?

Jezus zei: “Jullie moeten je allemaal herinneren hoe de Psalmist over deze tijden sprak en zei: “Waarom zijn de volken in beroering? Waarom maken de mensen nutteloze plannen? De koningen van de aarde bereiden zich voor op de strijd, en hun leiders smeden samen plannen tegen de Heer en zijn gezalfde vertegenwoordiger. Ze zeggen: “Laten wij hun boeien verscheuren en hun touwen van ons afwerpen!”‘ ( 📖 Psalm 2:1–3 )

“Vandaag zien jullie dit voor jullie ogen gebeuren. Maar jullie zullen de rest van de profetie van de Psalmist niet vervuld zien, want hij koesterde onjuiste ideeën over de Mensenzoon en zijn zending op aarde. Mijn koninkrijk is gegrondvest op liefde, verkondigd in barmhartigheid en gevestigd door onbaatzuchtige dienstbaarheid. Mijn Vader zit niet in de hemel de heidenen te bespotten. Hij is niet boos in Zijn grote ongenoegen. De belofte dat de Zoon deze zogenaamde heidenen (in werkelijkheid zijn onwetende en ongeleerde broeders) als erfenis zal ontvangen, is waar. En ik zal deze heidenen ontvangen met open armen van barmhartigheid en genegenheid. Al deze welwillendheid zal de zogenaamde heidenen worden betoond, ondanks de ongelukkige verklaring in de Psalm die te kennen geeft dat de triomferende Zoon ‘hen zal breken met een ijzeren staf en hen in stukken zal slaan als een pottenbakkersvat.’ ( 📖 Psalm 2:9 ) De psalmist spoorde u aan om ‘de Heer met vreze te dienen’. ( 📖 Psalm 2:11a ) Maar ik gebied u om door geloof de verheven voorrechten binnen te gaan van het kind-van-God-zijn. Hij gebiedt u zich ’te verheugen met beving’. ( 📖 Psalm 2:11b ) Ik gebied u zich te verheugen met zekerheid. Hij zegt: ‘Kus de Zoon, opdat hij niet boos wordt en u vergaat wanneer zijn woede ontbrandt.’ ( 📖 Psalm 2:12a ) Maar u die met mij hebt geleefd, weet heel goed dat woede en wraak geen deel uitmaken van de vestiging van het hemelse koninkrijk in de harten van mensen. Maar de psalmist zag wel het ware licht toen hij, bij het afsluiten van deze aansporing, zei: ‘Gezegend zijn zij die hun vertrouwen op deze Zoon stellen.'” ( 📖 Psalm 2:12b )

Jezus vervolgde zijn onderricht aan de vierentwintig en zei: “De heidenen hebben allerlei excuses wanneer ze tegen ons tekeergaan. Omdat hun blik klein en beperkt is, kunnen ze hun energieën enthousiast concentreren. Hun doel is nabij en min of meer zichtbaar. Daarom streven ze het na, met dappere en effectieve uitvoering. Jullie die de toegang tot het hemelse koninkrijk hebben beleden, zijn veel te twijfelend en onbepaald in jullie onderricht en gedrag. De heidenen vallen rechtstreeks aan en volgen hun doelen. Jullie maken je schuldig aan een te groot chronisch verlangen. Als jullie het koninkrijk willen binnengaan, waarom nemen jullie het dan niet door middel van een spirituele aanval, net zoals de heidenen een stad innemen die ze belegeren? Jullie zijn het koninkrijk nauwelijks waardig wanneer jullie missie zo grotendeels bestaat uit een houding van spijt over het verleden, geklaag over het heden en ijdele hoop op de toekomst. Waarom zijn de (ongelovige) volken zo in beroering? Omdat ze de waarheid niet kennen. Waarom kwijnen jullie weg in zinloos verlangen? Omdat jullie de waarheid niet gehoorzamen. Stop met jullie nutteloze verlangen en ga moedig verder met het doen van alle zaken voor de vestiging van het koninkrijk.

“Word in alles wat je doet niet eenzijdig en over-gespecialiseerd. De Farizeeën die onze ondergang zoeken, denken werkelijk dat ze God dienen. Ze zijn zo vernauwd geworden door traditie dat ze verblind zijn door vooroordelen en verhard door angst. Denk aan de Grieken, die een wetenschap zonder religie hebben, terwijl de Joden een religie zonder wetenschap hebben. En wanneer mensen zo misleid worden en een beperkte en verwarde desintegratie van de waarheid aanvaarden, is hun enige hoop op redding om weer in lijn met de waarheid gebracht te worden -en bekeerd te worden.”

En nog veel meer dingen leerde de Meester zijn apostelen en de evangelisten voordat ze hem goedenacht wensten en rust zochten op hun kussens.

De evangelisten in Chorazin

Op maandagochtend 23 mei gaf Jezus Petrus de opdracht om met de twaalf evangelisten naar Chorazin te gaan, terwijl hijzelf met de elf apostelen naar Caesarea-Filippi vertrok. Ze gingen over de Jordaan naar de weg van Damascus naar Capernaum, vandaar noordoostwaarts naar de kruising met de weg naar Caesarea-Filippi, en vervolgens verder naar die stad, waar ze twee weken bleven en onderwezen. Ze kwamen in de middag van dinsdag 24 mei aan.

Petrus en de evangelisten verbleven twee weken in Chorazin en predikten het evangelie van het koninkrijk aan een kleine maar oprechte groep gelovigen. Maar ze slaagden er niet in veel nieuwe bekeerlingen te winnen. Geen enkele stad in heel Galilea leverde zo weinig zielen voor het koninkrijk als Chorazin. In overeenstemming met de instructies van Petrus hadden de twaalf evangelisten minder te zeggen over genezing – lichamelijke zaken – terwijl ze met toenemende kracht de spirituele waarheden van het hemelse koninkrijk predikten en onderwezen. Deze twee weken in Chorazin vormden een ware doop in tegenspoed voor de twaalf evangelisten, omdat het de moeilijkste en meest onproductieve periode in hun loopbaan tot dan toe was. Nu ze de voldoening misten om zielen voor het koninkrijk te winnen, maakte ieder van hen des te ernstiger en eerlijker de balans op van zijn eigen ziel en de voortgang ervan op de spirituele paden van het nieuwe leven.

Toen bleek dat er niemand meer van plan was het koninkrijk binnen te gaan, riep Petrus op dinsdag 7 juni zijn metgezellen bijeen en vertrok naar Caesarea-Filippi om zich bij Jezus en de apostelen te voegen. Ze arriveerden woensdag rond het middaguur en brachten de hele avond door met het bespreken van hun ervaringen onder de ongelovigen van Chorazin. Tijdens de gesprekken van die avond verwees Jezus verder naar de gelijkenis van de zaaier en leerde hij hen veel over de betekenis van de schijnbare mislukking van levensondernemingen.

In Caesarea-Filippi

Hoewel Jezus tijdens zijn twee weken durende verblijf in de buurt van Caesarea-Filippi geen openbaar werk verrichtte, hielden de apostelen talloze rustige avondbijeenkomsten in de stad, en veel gelovigen kwamen naar het kamp om met de Meester te praten. Slechts weinigen voegden zich als gevolg van dit bezoek bij de groep gelovigen. Jezus sprak elke dag met de apostelen, en zij zagen duidelijker in dat er een nieuwe fase in het werk van de prediking van het hemelse koninkrijk aanbrak. Ze begonnen te begrijpen dat het “hemelse koninkrijk niet bestaat uit eten en drinken, maar uit de verwezenlijking van de spirituele vreugde van het aanvaarden van het kind-van God-zijn.”

Het verblijf in Caesarea-Filippi was een ware beproeving voor de elf apostelen. Het waren twee moeilijke weken voor hen om door te komen. Ze waren bijna depressief en misten de periodieke stimulans van de enthousiaste persoonlijkheid van Petrus. In deze tijd was het werkelijk een groot en beproevend avontuur om in Jezus te geloven en hem te volgen. Hoewel ze in deze twee weken weinig bekeerlingen maakten, leerden ze veel dat zeer waardevol was uit hun dagelijkse gesprekken met de Meester.

De apostelen leerden dat de Joden spiritueel stagneerden en stervende waren omdat ze de waarheid hadden gekristalliseerd tot een geloofsbelijdenis. Dat wanneer waarheid wordt geformuleerd als een grenslijn van zelfingenomen exclusiviteit in plaats van te dienen als wegwijzers voor spirituele leiding en vooruitgang, dergelijke leringen hun scheppende en leven-gevende kracht verliezen en uiteindelijk slechts conserverend en verstarrend worden.

Steeds meer leerden ze van Jezus om menselijke persoonlijkheden te beschouwen in termen van hun mogelijkheden in tijd en eeuwigheid. Ze leerden dat veel zielen het beste tot liefde voor de onzichtbare God gebracht kunnen worden door eerst te leren hun broeders lief te hebben, die ze kunnen zien. En het was in dit verband dat er een nieuwe betekenis werd gehecht aan de uitspraak van de Meester over onzelfzuchtige dienstbaarheid aan de medemens: “In dezelfde mate dat je iets voor een van de minste van mijn broeders hebt gedaan, heb je het voor mij gedaan.”

Een van de grote lessen van dit verblijf in Caesarea had te maken met de oorsprong van religieuze tradities, met het ernstige gevaar dat er een gevoel van heiligheid zou ontstaan dat verbonden zou raken met niet-heilige zaken, alledaagse ideeën of alledaagse gebeurtenissen. In één van de bijeenkomsten kwamen ze tot het inzicht dat ware religie de oprechte loyaliteit van de mens aan zijn hoogste en meest ware overtuigingen was.

Ze leerden dat, wanneer religie volledig spiritueel van motief is, het alle leven waardevoller maakt, het vervult met hoge doelen, het vereert met transcendente waarden, het inspireert met verheven motieven, en ondertussen de menselijke ziel troost met een sublieme en bestendige hoop. Ware religie is ontworpen om de spanning van het bestaan te verlichten. Het maakt geloof en moed vrij voor het dagelijks leven en onzelfzuchtig dienen. Geloof bevordert spirituele vitaliteit en rechtvaardige vruchtbaarheid.

Jezus leerde zijn apostelen herhaaldelijk dat geen enkele beschaving het verlies van het beste in haar religie lang zou kunnen overleven. En hij werd nooit moe de twaalf te wijzen op het grote gevaar van het accepteren van religieuze symbolen en ceremonies in plaats van religieuze ervaring. Zijn hele aardse leven was consequent gewijd aan de missie om de bevroren vormen van religie te ontdooien tot de vloeibare vrijheden van verlicht kind-van-God-zijn.

Op weg naar Phenicië

Op donderdagochtend 9 juni, na bericht te hebben ontvangen over de voortgang van het koninkrijk dat door de boodschappers van David uit Bethsaida was gebracht, vertrok deze groep van vijfentwintig leraren van de waarheid uit Caesarea-Filippi om hun reis naar de Phenicische kust te beginnen. Ze trokken om het moerasgebied heen, via Luz, tot aan de kruising met de weg van Magdala naar de Libanon, vandaar naar de kruising met de weg naar Sidon, waar ze vrijdagmiddag aankwamen.

Kaartje ontleend aan https://www.urantia.org/in-his-steps/27

Terwijl ze pauzeerden voor de lunch in de schaduw van een overhangende rotsrichel, nabij Luz, hield Jezus een van de meest opmerkelijke toespraken die zijn apostelen ooit hadden gehoord gedurende al hun jaren van verbondenheid met hem. Nauwelijks waren ze gaan zitten om het brood te breken, of Simon Petrus vroeg aan Jezus: “Meester, aangezien de Vader in de hemel alles weet en aangezien zijn Spirit ons steunt bij de vestiging van het hemelse koninkrijk op aarde, waarom vluchten wij dan voor de bedreigingen van onze vijanden? Waarom weigeren wij de confrontatie aan te gaan met de vijanden van de waarheid?” Maar voordat Jezus de vraag van Petrus begon te beantwoorden, onderbrak Thomas hem met de vraag: “Meester, ik zou eigenlijk wel eens willen weten wat er mis is met de religie van onze vijanden in Jeruzalem. Wat is het werkelijke verschil tussen hun religie en de onze? Waarom zijn we zo verschillend van geloof, terwijl we allemaal belijden dezelfde God te dienen?” En toen Thomas klaar was, zei Jezus: “Hoewel ik de vraag van Petrus niet zou willen negeren, wetende hoe gemakkelijk het is om mij verkeerd te begrijpen bij mijn redenen om juist nu een openlijke confrontatie met de Joodse leiders te vermijden, denk ik toch dat het nuttiger voor jullie allen is als ik ervoor kies de vraag van Thomas te beantwoorden. En dat zal ik doen wanneer jullie klaar zijn met eten.”

De verhandeling over ware religie

Deze gedenkwaardige verhandeling over religie, samengevat en herhaald in moderne bewoordingen, gaf uitdrukking aan de volgende waarheden:

Hoewel de religies van de wereld een dubbele oorsprong hebben – natuurlijk en openbarend – zijn er op elk moment en onder elk volk drie verschillende vormen van religieuze devotie te vinden. En deze drie manifestaties van de religieuze drang zijn:

1. primitieve religie: de half-natuurlijke en instinctieve drang om mysterieuze energieën te vrezen en hogere krachten te aanbidden, voornamelijk een religie van fysieke aard, de religie van angst.
2. de religie van de beschaving: de opkomende religieuze concepten en praktijken van de beschaafd wordende rassen –de religie van de mind – de intellectuele theologie van het gezag van de gevestigde religieuze traditie.
3. ware religie – de religie van de openbaring: de openbaring van boven-natuurlijke waarden, een gedeeltelijk inzicht in eeuwige werkelijkheden, een glimp van de goedheid en schoonheid van het oneindige karakter van de Vader in de hemel – de religie van de spirit zoals gedemonstreerd in menselijke ervaring.

De religie van de lichamelijke zintuigen en de bijgelovige angsten van de natuurlijke mens weigerde de Meester te kleineren, hoewel hij het betreurde dat zoveel van deze primitieve vorm van aanbidding bleef voortbestaan in de religieuze vormen van de intelligentere rassen van de mensheid. Jezus maakte duidelijk dat het grote verschil tussen de religie van de mind en de religie van de spirit is dat, terwijl de eerste wordt gehandhaafd door kerkelijk gezag, de laatste volledig gebaseerd is op menselijke ervaring.

En vervolgens verduidelijkte de Meester in zijn uur van onderricht deze waarheden:

• Totdat de rassen zeer intelligent en volledig beschaafd worden, zullen veel van die kinderlijke en bijgelovige ceremonies blijven bestaan die zo kenmerkend zijn voor de evolutionaire religieuze praktijken van primitieve en achtergebleven volkeren. Totdat het menselijk ras het niveau bereikt van een hogere en meer algemene erkenning van de realiteiten van spirituele ervaring, zullen grote aantallen mannen en vrouwen een persoonlijke voorkeur blijven tonen voor die religies met autoriteit die slechts intellectuele instemming vereisen. Dit in tegenstelling tot de religie van de spirit, die actieve deelname van mind en ziel inhoudt aan het geloofsavontuur van het worstelen met de strenge en harde realiteiten van de progressieve menselijke ervaring.
• De aanvaarding van de traditionele religies met autoriteit biedt de gemakkelijke uitweg voor de menselijke drang om bevrediging te zoeken voor de verlangens van zijn spirituele natuur. De gevestigde en gekristalliseerde autoriteitsreligies bieden een gemakkelijke toevlucht waar de verwarde en radeloze ziel van de mens naartoe kan vluchten wanneer hij wordt gekweld door angst en onzekerheid. Zo’n religie vereist van haar aanhangers, als prijs voor haar bevredigingen en zekerheden, slechts een passieve en puur intellectuele instemming.
• En lange tijd zullen er op aarde die timide, angstige en aarzelende individuen leven die er de voorkeur aan geven hun religieuze troost op deze manier veilig te stellen. Ook al compromitteren ze, door zich zo te verbinden met de religies van gezag, de soevereiniteit van de persoonlijkheid. En ze verlagen de waardigheid van het zelfrespect en geven volledig het recht op om deel te nemen aan die meest opwindende en inspirerende van alle mogelijke menselijke ervaringen:
• de persoonlijke zoektocht naar waarheid,
• de vreugde van het onder ogen zien van de gevaren van intellectuele ontdekking,
• de vastberadenheid om de realiteiten van persoonlijke religieuze ervaring te onderzoeken,
• de opperste voldoening van het ervaren van de persoonlijke triomf van de feitelijke realisatie van de overwinning van spiritueel geloof op intellectuele twijfel, zoals die triomf eerlijk wordt behaald in het allerhoogste avontuur van alle menselijke bestaan: de mens die God zoekt, voor zichzelf en als zichzelf, en Hem vindt.
• De religie van de spirit betekent inspanning, strijd, conflict, geloof, vastberadenheid, liefde, loyaliteit en vooruitgang. De religie van de mind – de theologie van autoriteit – vereist weinig of geen van deze inspanningen van haar formele gelovigen. Traditie is een veilige toevlucht en een gemakkelijke weg voor die angstige en halfslachtige zielen die instinctief de spirituele worstelingen en mentale onzekerheden schuwen die gepaard gaan met geloofsreizen van gewaagde avonturen op de volle zee van onontdekte waarheid, op zoek naar de verdere kusten van spirituele realiteiten zoals die ontdekt kunnen worden door de steeds groeiende menselijke mind en ervaren door de evoluerende menselijke ziel.

En Jezus vervolgde met te zeggen: “In Jeruzalem hebben de religieuze leiders de verschillende leringen van hun traditionele leraren en de profeten van vroeger geformuleerd tot een gevestigd systeem van intellectuele geloofsovertuigingen, een religie met gezag. De aantrekkingskracht van al dergelijke religies is grotendeels gericht op het verstand.”

De evangelisten en apostelen zonderden zich voor een korte tijd alleen af. Hun spirits waren verheven, hun mind geïnspireerd en hun emoties enorm aangewakkerd door wat Jezus had gezegd. Maar toen Andreas hen bijeenriep, zei de Meester alleen: “Laten we onze reis hervatten. We gaan naar Phenicië om daar een tijdje te blijven, en jullie zouden allemaal de Vader moeten bidden om jullie emoties van mind en lichaam om te zetten in de hogere loyaliteiten van de mind en de meer bevredigende ervaringen van de spirit.”

Terwijl ze verder reisden, zwegen de vierentwintig, maar al snel begonnen ze met elkaar te praten, en om drie uur die middag konden ze niet verder; ze bleven staan, en Petrus, die naar Jezus toe liep, zei: “Meester, u hebt tot ons de woorden van leven en waarheid gesproken. We zouden graag meer horen; we smeken u om verder met ons over deze zaken te spreken.”

De tweede verhandeling over religie

En zo, terwijl ze in de schaduw van de heuvel bleven staan, zette Jezus zijn onderricht voort over de religie van de spirit, in essentie zeggend:

Jullie zijn gekomen uit het midden van jullie medemensen die ervoor kiezen tevreden te blijven met een religie van het verstand, die hunkeren naar zekerheid en de voorkeur geven aan conformisme. Jullie hebben ervoor gekozen jullie gevoelens van gezaghebbende zekerheid in te ruilen voor de verzekeringen van de spirit van een avontuurlijk en progressief geloof. Jullie hebben het aangedurfd te protesteren tegen de slopende slavernij van de institutionele religie en het gezag te verwerpen van de vastgelegde tradities die nu worden beschouwd als het woord van God. Onze Vader heeft inderdaad gesproken door Mozes, Elijah, Jesajah, Amos en Hosea, maar Hij hield niet op woorden van waarheid aan de wereld te verkondigen toen deze profeten van weleer een einde maakten aan hun uitspraken. Mijn Vader maakt geen onderscheid tussen rassen of generaties, aangezien het woord van waarheid in het ene tijdperk wordt geschonken en in het andere wordt onthouden. Bega niet de dwaasheid om datgene goddelijk te noemen wat volledig menselijk is, en faal niet in het onderscheiden van de woorden van waarheid die niet via de traditionele orakels van veronderstelde inspiratie komen.

Jullie religie zal veranderen van het louter intellectuele geloof in traditioneel gezag naar de daadwerkelijke ervaring van dat levende geloof dat in staat is de realiteit van God en alles wat betrekking heeft op de goddelijke spirit van de Vader te vatten. De religie van het verstand bindt jullie hopeloos vast aan het verleden. De religie van de spirit bestaat uit progressieve -steeds groeiende- openbaring en wenkt jullie voortdurend naar hogere en heiligere prestaties in spirituele idealen en eeuwige realiteiten.

Hoewel de religie van gezag een huidig gevoel van vaste zekerheid kan geven, betalen jullie voor zo’n voorbijgaande bevrediging de prijs van het verlies van jullie spirituele vrijheid en religieuze vrijheid. Mijn Vader verlangt niet van jullie, als prijs voor het binnengaan van het hemelse koninkrijk, dat je jezelf dwingt te geloven in zaken die spiritueel weerzinwekkend, onheilig en onwaarachtig zijn. Er wordt niet van je verwacht dat je eigen gevoel voor genade, rechtvaardigheid en waarheid wordt aangetast door onderwerping aan een versleten systeem van religieuze vormen en ceremonies. De religie van de spirit laat jou voor altijd vrij om de waarheid te volgen, waar de leiding van de spirit je ook brengt. En wie kan oordelen? Misschien heeft deze spirit iets te delen met deze generatie wat andere generaties hebben geweigerd te horen?

Schande over die valse religieuze leraren die hongerige zielen terugtrekken naar het duistere en verre verleden en hen daar achterlaten! En zo zijn deze ongelukkige mensen gedoemd om bang te worden van elke nieuwe ontdekking, terwijl ze in verlegenheid worden gebracht door elke nieuwe openbaring van de waarheid. De profeet die zei: “Hij wiens mind op God gericht is, zal in volmaakte vrede bewaard worden”, was niet zomaar een intellectuele gelovige in gezaghebbende theologie. Deze waarheidsbewuste mens had God ontdekt; hij sprak niet alleen maar over God.

Ik spoor jullie krachtig aan om te stoppen met de gewoonte om altijd de profeten van weleer te citeren en de helden van Israël te prijzen, en om in plaats daarvan ernaar te streven levende profeten van de Allerhoogste en spirituele helden van het komende koninkrijk te worden. Het eren van de God-kennende leiders uit het verleden kan inderdaad de moeite waard zijn, maar waarom zou je daarbij de allerhoogste ervaring van het menselijk bestaan opofferen: God zelf vinden en Hem in je eigen ziel kennen?

Elk mensenras heeft zijn eigen mentale visie op het menselijk bestaan; daarom moet de religie van het verstand altijd trouw blijven aan deze verschillende raciale standpunten. De religies van het gezag kunnen nooit tot eenwording komen. Menselijke eenheid en sterfelijke broederschap kunnen alleen worden bereikt door en via de supergave van de religie van de spirit. Raciale verstandelijke visies kunnen verschillen, maar de hele mensheid wordt bewoond door dezelfde goddelijke en eeuwige geest. De hoop op menselijke broederschap kan alleen worden gerealiseerd wanneer en naarmate de uiteenlopende religieuze autoriteitsreligies van het verstand doordrongen raken van, en overschaduwd worden door, de verenigende en verheffende religie van de spirit – de religie van persoonlijke spirituele ervaring.

De religies van het gezag kunnen mensen alleen maar verdelen en hen in gewetensvolle slagorde tegenover elkaar plaatsen; de religie van de spirit zal mensen geleidelijk aan dichter bij elkaar brengen en ervoor zorgen dat ze begripvol met elkaar sympathiseren. De religies van autoriteit vereisen van mensen uniformiteit in geloof, maar dit is onmogelijk te realiseren in de huidige staat van de wereld. De religie van de spirit vereist slechts eenheid van ervaring – uniformiteit van bestemming – waarbij volledig rekening wordt gehouden met diversiteit in geloof. De religie van de spirit vereist slechts uniformiteit van inzicht, niet uniformiteit van gezichtspunt en visie. De religie van de spirit vereist geen uniformiteit van intellectuele opvattingen, alleen eenheid van spiritueel gevoel. De religies van autoriteit kristalliseren uit tot levenloze geloofsbelijdenissen; de religie van de spirit groeit uit tot de toenemende vreugde en vrijheid van veredelende daden van liefdevolle dienstbaarheid en barmhartige bijstand.

Maar blijf opletten, opdat niemand van jullie met minachting naar de kinderen van Abraham kijkt omdat zij in deze kwade dagen van traditionele onvruchtbaarheid zijn gevallen. Onze voorouders gaven zich over aan de aanhoudende en hartstochtelijke zoektocht naar God, en ze vonden Hem zoals geen enkel ander mensenras Hem ooit gekend heeft sinds de tijd van Adam, die hiervan veel wist omdat hij zelf een Zoon van God was. Mijn Vader heeft niet nagelaten de lange en onvermoeibare strijd van Israël, sinds de dagen van Mozes, om God te vinden en God te kennen, te markeren. Vermoeide generaties lang hebben de Joden niet opgehouden te zwoegen, te zweten, te kreunen, te ploeteren en het lijden en de smarten te verdragen van een onbegrepen en veracht volk, dit alles om de waarheid over God een beetje dichter te naderen. En ondanks alle mislukkingen en al het wankelen van Israël, hebben onze voorouders, van Mozes tot de tijd van Amos en Hosea, geleidelijk aan de hele wereld een steeds duidelijker en waarheidsgetrouwer beeld van de eeuwige God geopenbaard. En zo werd de weg gebaand voor de nog grotere openbaring van de Vader die u nu geroepen bent te delen.

Jullie moeten ophouden het woord van God alleen te zoeken op de bladzijden van de oude verslagen van theologisch gezag. Zij die geboren zijn uit de spirit van God zullen voortaan het woord van God onderscheiden, ongeacht waar het vandaan lijkt te komen. Goddelijke waarheid mag niet worden verwaarloosd omdat het kanaal waardoor zij wordt overgedragen, blijkbaar menselijk is.

Veel van uw broeders hebben een mind/verstand die de theorie van God accepteert, terwijl ze er spiritueel niet in slagen de aanwezigheid van God te beseffen. En dat is precies de reden waarom ik u zo vaak heb geleerd dat het hemelse koninkrijk het best kan worden gerealiseerd door de spirituele houding van een oprecht kind te verwerven. Het is niet de mentale onvolwassenheid van het kind die ik u aanbeveel, maar eerder de spirituele eenvoud van zo’n gemakkelijk gelovend en volledig vertrouwend kleintje. Het is niet zo belangrijk dat je het bestaan van God kent, maar dat je steeds meer groeit in het vermogen om de aanwezigheid van God te voelen.

Wanneer je God eenmaal in je ziel begint te vinden, zult je Hem al snel gaan ontdekken in de ziel van andere mensen en uiteindelijk in alle schepselen en scheppingen van een machtig universum. Maar welke kans heeft de Vader om te verschijnen als een God van opperste loyaliteit en goddelijke idealen, in de zielen van mensen die weinig of geen tijd besteden aan een weloverwogen overpeinzing van zulke eeuwige realiteiten? Hoewel de mind niet de zetel is van de spirituele natuur, is het wel degelijk de toegangspoort daartoe.

Maar maak niet de fout om te proberen anderen te bewijzen dat je God hebt gevonden; je kunt niet bewust zo’n geldig bewijs leveren, hoewel er twee positieve en krachtige demonstraties zijn van het feit dat je God-kennend bent, en dat zijn:

1. De vruchten van de spirit van God die zich openbaren in je dagelijkse routine.

2. Het feit dat je hele levensplan het positieve bewijs levert dat je onvoorwaardelijk alles wat je bent en hebt op het spel hebt gezet in het avontuur van overleven na de dood, in de hoop de God van de eeuwigheid te vinden, wiens aanwezigheid je in de tijd hebt voorgeproefd.

Vergis je niet, mijn Vader zal altijd reageren op het geringste sprankje geloof. Hij neemt nota van de lichamelijke en bijgelovige emoties van de primitieve mens. En met die eerlijke maar angstige zielen, van wie het geloof zo zwak is dat het neerkomt op weinig meer dan een intellectuele conformiteit aan een passieve houding van instemming met gezaghebbende religies, is de Vader er altijd op gebrand om zelfs al zulke zwakke pogingen om Hem te bereiken te eren en te koesteren. Maar van jullie, die uit de duisternis naar het licht zijn geroepen, wordt verwacht dat jullie met een heel hart geloven; jullie geloof zal de gecombineerde houdingen [ in de zin van: attitudes ] van lichaam, mind en spirit domineren.

Jullie zijn mijn apostelen, en voor jullie zal religie geen theologische schuilplaats worden waar jullie naartoe kunnen vluchten uit angst voor de harde werkelijkheid van spirituele vooruitgang en idealistisch avontuur. Maar jullie religie zal veel meer het feit van de werkelijke ervaring worden, die getuigt dat God jullie heeft gevonden, geïdealiseerd, veredeld en ge-spirit-ualiseerd, en dat jullie je hebben aangemeld voor het eeuwige avontuur van het vinden van de God die jullie aldus heeft gevonden en tot kind heeft gemaakt.”

En toen Jezus uitgesproken was, wenkte hij Andreas en, wijzend naar het westen, richting Phenicië, zei hij: “Laten we op weg gaan.”