Lokaal universum: betekenis en functie in het verhaal

In de context van dit verhaal is een lokaal universum (local universe) niet een enkel astronomisch object zoals één melkwegstelsel, maar vooral een grote bestuurlijke en organisatorische eenheid binnen de kosmische orde. Het gaat om een immens gebied met vele (potentieel) bewoonde werelden, georganiseerd in meerdere bestuurslagen, met eigen “hoofdsteden” die vooral administratieve en opleidingsfuncties hebben.

1) Bestuurlijke opbouw van een lokaal universum

De kernstructuur die het Urantia Boek beschrijft loopt van beneden naar boven als volgt:

• Bewoonde werelden – evolutionaire planeten waar levende wezens zich ontwikkelen (zoals de Aarde).
• Lokale stelsels – clusters van bewoonde werelden die gezamenlijk bestuurlijk worden gecoördineerd.
• Constellaties – grotere clusters die een reeks lokale stelsels groeperen.
• Lokale universa – de overkoepelende eenheid van vele constellaties, met een eigen lokaal-universum-hoofdstad.

1.1 Bewoonde werelden

Bewoonde werelden zijn de “basis-eenheden” waar het leven zich ontwikkelt, samenlevingen groeien, en waar in de loop van lange perioden spirituele, culturele en bestuurlijke vooruitgang plaatsvindt. Die werelden kunnen zich in verschillende fasen van ontwikkeling bevinden.

1.2 Lokale stelsels

Een lokaal stelsel is de eerste grote bestuurslaag boven de individuele bewoonde wereld. Hier worden vele planeten administratief verbonden en begeleid. Stelselbestuur is gericht op coördinatie, stabiliteit, opleiding, communicatie en het bevorderen van vooruitgang op de aangesloten werelden. Een lokaal stelsel omvat in de regel ongeveer 1000 bewoonde werelden.

1.3 Constellaties

Een constellatie vormt een volgende schaal: een georganiseerde verzameling van lokale stelsels. Dit niveau geeft bredere samenhang, standaarden en onderlinge afstemming. Het is een bestuurslaag die zowel administratief als educatief van betekenis is in de lange opklimming van schepselen.

1.4 Lokale universa

Een lokaal universum omvat vele constellaties. Het heeft een centraal bestuur, een universum-hoofdstad, en een uitgebreide organisatie van persoonlijke en bestuurlijke orden. Lokale universa zijn “evolutionaire” creaties: ze zijn ingericht voor groei, organisatie en lange-termijnontwikkeling van werelden en persoonlijkheden.

2) Waar past een lokaal universum in het grotere geheel?

Boven het niveau van het lokale universum beschrijft het Urantia Boek grotere bestuursgebieden. Een lokaal universum is dus niet “het universum”, maar een onderdeel van een veel grotere kosmische structuur: een universum van vele universa.

2.1 Minor sector, major sector en superuniversum

Lokale universa zijn gegroepeerd in grotere sectoren. In grote lijnen loopt de hiërarchie als volgt:

• Minor sector – een groep van lokale universa.
• Major sector – een groep van minor sectors.
• Superuniversum – het grote bestuursgebied waarbinnen zulke sectoren en lokale universa zijn opgenomen (De Aarde bevindt zich in het superuniversum Orvonton).

2.2 Kosmische context

De superuniversa zijn geplaatst binnen een nog bredere kosmische ordening, met hogere centra die de totaliteit van bestuur, energie-organisatie en spirituele bestemming dragen.

3) Ons lokale universum gezien vanaf onze planeet Aarde

Het Urantia Boek geeft voor “ons kosmisch adres” een compacte keten die de bestuurlijke inbedding van de planeet Aarde aanduidt:

De Aarde (kosmische naam: Urantia) is 606 van Satania in Norlatiadek van Nebadon.

3.1 Lokaal stelsel: Satania

Satania is de naam van het lokale stelsel waartoe de Aarde behoort.

• Stelselnaam: Satania
• Stelsel-hoofdstad: Jerusem
• Urantia’s aanduiding: 606
• Bewoonde werelden (zoals beschreven): Satania is “onaf” en telt 619 bewoonde werelden.

Het boek gebruikt nummering om werelden binnen een stelsel te identificeren; de Aarde draagt in dat kader het nummer 606.

3.2 Constellatie: Norlatiadek

Norlatiadek is de constellatie waarin het stelsel Satania is opgenomen.

• Constellatienaam: Norlatiadek
• Constellatie-hoofdstad: Edentia
• Structuur (zoals beschreven): constellaties omvatten vele stelsels (in dit kader wordt vaak uitgegaan van 100 stelsels per constellatie).

Dit niveau verbindt stelsels in een bredere bestuurlijke en educatieve samenhang.

3.3 Lokaal universum: Nebadon

Nebadon is de naam van ons lokale universum.

• Universumnaam: Nebadon
• Universum-hoofdstad: Salvington
• Structuur (zoals beschreven): lokale universa omvatten vele constellaties (in dit kader wordt vaak uitgegaan van 100 constellaties per lokaal universum).

Salvington wordt beschreven als het centrale hoofdkwartier van Nebadon en fungeert als het belangrijkste administratieve en opleidingscentrum van dit lokale universum.

3.4 Over “nabije bewoonde planeten”

Het Urantia Boek is opvallend terughoudend met het geven van een gedetailleerde lijst van naburige bewoonde werelden “in onze buurt”. De nadruk ligt niet op een catalogus van planetaire namen, maar op het bestuurlijke raamwerk: Urantia’s plaats in Satania, Norlatiadek en Nebadon, plus de bijbehorende hoofdsteden. Wat wel duidelijk is: de Aarde is één van honderden bewoonde werelden binnen het stelsel Satania.

4) Ontstaan en “schepping” van een lokaal universum

Lokale universa worden in het Urantia Book beschreven als evolutionaire creaties: ze komen tot stand door geplande en zorgvuldig begeleide fasen van organisatie van energie en materie, door bewuste en zorgvuldig geplande schepping/injectie van leven(splasma) op planeten die daarvoor geschikt bevinden worden, gevolgd door de begeleide groei van bestuurlijke structuur en de geleidelijke ontwikkeling van de bewoonde werelden en hun bewoners. Het beeld is dat een lokaal universum niet “plotseling af” is, maar door lange perioden heen wordt ingericht en uitgebouwd. Het beeld is dus absoluut niet dat van een “toevallige Big Bang” waar verder geen plan of structuur achter zou zitten. En ook “leven” op een planeet is absoluut geen toevallige gebeurtenis die je biologisch of chemisch zou kunnen verklaren, maar het is een bewuste creatie. Dit neemt niet weg dat dit leven zich via evolutie ontwikkelt, maar wel binnen het kader van een vooraf geplande “blueprint”. Er is dus geen tegenstelling tussen “creatie” en “evolutie”; ze zijn allebei tegelijk waar, en van elkaar afhankelijk.

In dat kader wordt ook benadrukt dat een lokaal universum een eigen, afgebakend domein vormt binnen een superuniversum. Het heeft zijn eigen hoofdkwartier en een uitgebreide organisatie van bestuur en opleiding, passend bij de ontwikkeling van talloze werelden en hun bewoners.

5) De omvang van Nebadon: schaal en aantallen

Het Urantia Book schetst een lokaal universum als Nebadon als een zeer grootschalige, maar nog steeds begrensde scheppings- en bestuursruimte. Nebadon wordt beschreven als een jong en onvoltooid lokaal universum, dat zich nog midden in zijn evolutionaire ontwikkeling bevindt. In zijn uiteindelijke vorm zou Nebadon bestaan uit ongeveer 10.000 lokale stelsels, gegroepeerd in 100 constellaties. Elk stelsel heeft dan weer vele honderden tot tegen de duizend potentieel bewoonbare werelden.

Nebadon is nog lang niet “voltooid”. Het boek spreekt daarom niet over een vast eindgetal, maar over een groeiend geheel van evolutionaire planeten. Het lokale stelsel Satania, waartoe Urantia behoort, telt bijvoorbeeld 619 bewoonde werelden, wat al aangeeft hoe groot zelfs één enkel stelsel kan zijn.

Wanneer men deze aantallen doortrekt naar het niveau van het hele lokale universum, ontstaat het beeld van miljoenen bewoonde werelden, verspreid over Nebadon, naarmate het universum verder tot ontwikkeling komt. Die schaal maakt duidelijk dat Nebadon niet alleen het directe kosmische “thuis” van Jezus vormt, maar ook een immens domein waarin het leven zich op talloze plaatsen gelijktijdig -maar in diverse stadia- ontvouwt.

 Nebadon, ons lokale universum is een van de nieuwere scheppingen in Orvonton, het zevende superuniversum, waartoe Nebadon behoort.

Het totale universum van zeven superuniversa is de huidige georganiseerde en bewoonde schepping. Het bestaat uit de zeven superuniversa, met een verzameld evolutionair potentieel van ongeveer zevenduizend miljard bewoonde planeten.

De Aarde behoort tot een stelsel dat zich zeer ver weg, in de buurt van het grensgebied van ons lokale universum bevindt; bovendien doorloopt ons lokale universum momenteel het randgebied van Orvonton.

Praktisch alle sterrengebieden die op Aarde met het blote oog zichtbaar zijn, behoren tot het superuniversum Orvonton. Het enorme sterrenstelsel van de Melkweg vormt de centrale kern van Orvonton en bevindt zich grotendeels buiten de grenzen van ons lokale universum.

6) Waarom dit belangrijk is voor de plaats van Jezus

Dit begrip geeft direct context aan de kosmische “herkomst” van Jezus binnen het verhaal. Jezus wordt daar geplaatst als Michael, de Creator Son van Nebadon. Dat betekent: zijn primaire universumkader is het niveau van het lokale universum (Nebadon), met Salvington als universum-hoofdstad. De Aarde is binnen dat geheel één specifieke wereld, met een eigen geschiedenis, maar ingebed in een enorme, gelaagde kosmische organisatie waarvan Michael de schepper, de weg, de waarheid en de bestemming is.

Meer lezen?

Verhandeling 32 en verhandeling 33 van het Urantia Boek geven veel meer details.