Wie is Elman?
Van 3 mei tot 3 oktober, 28 n.Chr., verbleven Jezus en de apostolische groep in het huis van Zebedeüs in Bethsaida. Gedurende deze vijf maanden durende periode van het droge seizoen werd er een enorm kampement onderhouden aan de kust, vlakbij het huis van Zebedeüs, dat aanzienlijk was uitgebreid om de groeiende familie van Jezus te huisvesten. Dit kampement aan de kust, bewoond door een steeds wisselende bevolking van waarheidszoekers, genezingskandidaten en nieuwsgierigen, telde tussen de vijfhonderd en vijftienhonderd mensen. Deze tentenstad stond onder het algemene toezicht van David Zebedeüs, bijgestaan door de tweeling Alpheus. Het kampement was een voorbeeld in orde en hygiëne, evenals in de algemene administratie. De zieken van verschillende typen werden gescheiden en stonden onder toezicht van een gelovige arts, een Syriër genaamd Elman.
Het ziekenhuis van Bethsaida
Verbonden aan het kamp aan de kust organiseerde en leidde Elman, de Syrische arts, met de hulp van een korps van vijfentwintig jonge vrouwen en twaalf mannen, gedurende vier maanden wat beschouwd moet worden als het eerste ziekenhuis van het koninkrijk. In dit ziekenhuis, gelegen op korte afstand ten zuiden van de belangrijkste tentenstad, behandelden ze de zieken volgens alle bekende materiële methoden, evenals door de spirituele praktijken van gebed en geloofsbemoediging. Jezus bezocht de zieken van dit kamp minstens drie keer per week en maakte persoonlijk contact met elke lijdende.
Voor zover wij weten, vonden er geen zogenaamde wonderen van bovennatuurlijke genezing plaats onder de duizend gekwelde en zieke personen die dit ziekenhuis verbeterd of genezen verlieten. De overgrote meerderheid van deze genezen personen hield echter niet op te verkondigen dat Jezus hen had genezen. Veel van de genezingen die Jezus tot stand bracht in verband met zijn dienstverlening aan Elman’s patiënten, leken inderdaad op het verrichten van wonderen, maar ons werd geleerd dat het slechts zulke transformaties van spirit en ziel waren als kunnen optreden in de ervaring van verwachtingsvolle en door geloof gedomineerde personen die onder de directe en inspirerende invloed staan van een sterke, positieve en weldadige persoonlijkheid die angst verdrijft en bezorgdheid vernietigt.
Elman en zijn metgezellen probeerden deze zieken de waarheid te leren over de bezetenheid door boze geesten, maar ze hadden weinig succes. Het geloof dat fysieke ziekte en mentale ontregeling veroorzaakt konden worden door de aanwezigheid van een zogenaamde onreine geest in de mind of het lichaam van de getroffen persoon, was vrijwel universeel. In al zijn contacten met zieken en lijdenden, wanneer het ging om de behandeltechniek of de onthulling van de onbekende oorzaken van ziekte, negeerde Jezus de instructies van zijn Paradijsbroeder Immanuel niet. Instructies die hij had gekregen voordat hij aan zijn avontuur op aarde begon. Desondanks leerden degenen die de zieken verzorgden veel nuttige lessen door te observeren hoe Jezus het geloof en vertrouwen van de zieken en lijdenden inspireerde. Het kamp werd ontbonden kort voordat het seizoen van toenemende koude rillingen en koorts aanbrak.
Elmans dochter, Nasanta
Jezus verwelkomde vrouwen als volwaardige leden van zijn bediening, waarmee hij de culturele normen van die tijd trotseerde. Elmans dochter, Nasanta, maakte deel uit van het evangelisatiekorps van vrouwen en werkte samen met andere vrouwen in het ziekenhuis in Bethsaida. Jezus gaf tien vrouwen, waaronder Nasanta, de opdracht om het evangelie te verkondigen en de zieken bij te staan. Uiteindelijk vormden zij, na de toevoeging van twee, een groep van twaalf vrouwelijke apostelen. Deze revolutionaire aanpak stond in scherp contrast met de hedendaagse Joodse gebruiken die de rol van vrouwen in het religieuze leven beperkten. Hoewel de apostelen deze inclusieve praktijk aanvankelijk voortzetten na het vertrek van Jezus, keerden latere generaties terug naar meer restrictieve tradities.