Gabriel van Salvington

Oorsprong

Gabriël, een hemels wezen met de titel Heldere Morgenster, is de ideale persoonlijkheid bedacht door Michaël en de Goddelijke Moeder-Spirit, de vader en moeder van ons lokale universum, Nebadon. En Nebadon is een integraal onderdeel van Gods plan om tijd en ruimte te bevolken met diverse wezens die burgers van de kosmos kunnen worden, kinderen van diezelfde God.

Michaël en de Goddelijke Moeder-Spirit zijn ook kinderen van God, maar hun is de macht gegeven om miljarden andere wezens te bedenken en te scheppen. Toen dit scheppende paar naar hun toegewezen gebied in de ruimte kwam en zich voorbereidde om het te organiseren als het lokale universum van Nebadon, was hun eerste levende schepping Gabriël van Salvington. (Salvington is de naam van de hoofdstad van Nebadon)

Slechts één zo’n persoon van wijsheid en majesteit wordt in elk lokaal universum geschapen. In de rijken van alle tijd en ruimte zijn er zo’n 700.000 lokale universums, elk met zijn eigen weergaloze Michaël, Moeder-Spirit en Gabriël.

Paper 33 van het Urantia Boek beschrijft Gabriël als volgt:

Gabriël — De Gouverneur-Generaal

33:4.1De Heldere Morgenster is het eerste denkbeeld van identiteit en ideaal van persoonlijkheid dat gemaakt wordt door de Schepper-Zoon en de Moeder-Spirit (= de manifestatie van de Oneindige Geest in het plaatselijk universum). In de allereerste dagen van het plaatselijk universum, resulteert de eerste gezamenlijke daad van deze twee goddelijke personen in de schepping van de hoogste spirit-persoonlijkheid van de Zoon en de Spirit: de Heldere Morgenster.

33:4.2In ieder plaatselijk universum wordt slechts één zo’n wezen van wijsheid en majesteit voortgebracht. De Universele Vader en de Eeuwige Zoon kunnen een onbeperkt aantal Zonen scheppen die in goddelijkheid hun gelijken zijn en doen dit ook feitelijk. Maar deze Zonen kunnen, in vereniging met de Dochters van de Oneindige Geest, in ieder universum slechts één Heldere Morgenster scheppen, een wezen dat aan henzelf gelijk is en vrijelijk deel heeft aan hun gecombineerde natuur, maar niet aan hun prerogatieven als scheppers. Gabriël van Salvington is gelijk aan de Universum-Zoon (Michael) in goddelijkheid van natuur, maar aanzienlijk beperkt in Godheidseigenschappen.

33:4.3Deze eerstgeborene van de ouders van een nieuw universum is een unieke persoonlijkheid met vele verbazingwekkende karaktertrekken die niet zichtbaar aanwezig zijn in een van beide ouders. Hij is een wezen van weergaloze veelzijdigheid en onvoorstelbare schittering. Deze verheven persoonlijkheid is een uitdrukking van de goddelijke wil van de Zoon gecombineerd met de scheppende verbeeldingskracht van de Spirit. De gedachten en daden van de Heldere Morgenster zullen altijd geheel representatief zijn voor zowel de Schepper-Zoon als de Scheppende Spirit. Zulk een wezen is ook in staat tot ruim begrip voor, en meevoelend contact met, zowel de spirituele serafijnse heerscharen als de materiële evolutionaire wilsschepselen.

33:4.4De Heldere Morgenster is geen schepper, maar hij is een bewonderenswaardig bestuurder, de persoonlijke bestuurlijke vertegenwoordiger van de Schepper-Zoon. Behalve over het scheppen en het verlenen van leven, beraadslagen de Zoon en de Spirit nooit over belangrijke universum-procedures zonder dat Gabriël daarbij aanwezig is.

33:4.5Gabriël van Salvington staat aan het hoofd van het bestuur van het universum Nebadon en beslist in alle appèlzaken die te maken hebben met het bestuur. Deze universum-hoofdbestuurder werd ten volle toegerust voor zijn werk geschapen, doch met de groei en evolutie van onze plaatselijke schepping heeft hij (miljarden jaren) aan ervaring gewonnen.

33:4.6Gabriël heeft een bekwaam korps van bestuurlijke assistenten tot zijn beschikking, die voor hun speciale werk zijn geschapen. Naast deze assistenten kan Gabriël gebruik maken van alle orden hemelse wezens die in het lokale universum Nebadon functioneren, en hij is ook de opperbevelhebber van ‘de legers van de hemel’ — de hemelse heerscharen.

33:4.7Gabriël en zijn staf zijn geen leraren maar bestuurders. Voorzover bekend zijn zij nooit afgeweken van hun normale werk, behalve wanneer Michael geïncarneerd was tijdens een zelfschenking als schepsel. Tijdens zulke zelfschenkingen voerde Gabriël steeds de wil van de geïncarneerde Zoon uit, en met medewerking van de Eenheid der Dagen werd hij de feitelijke bestuurder van de universum-zaken tijdens de latere zelfschenkingen. Sinds de zelfschenking van Michael als sterveling heeft Gabriël zich steeds nauw geïdentificeerd met de historie en ontwikkeling van de Aarde.

33:4.8Behalve tijdens hun ontmoetingen met Gabriël op de zelfschenkingswerelden, zullen stervelingen hem zelden tegenkomen tijdens hun opklimming door het plaatselijk universum, totdat zij worden toegelaten tot het bestuurlijke werk van de plaatselijke schepping.

Taken van Gabriël

In de Bijbel en de Koran wordt Gabriël beschreven als een engel, of een aartsengel, met de macht om Gods wil en plannen aan te kondigen. En hij kondigde inderdaad de komst van Jezus en Johannes aan Maria en Elisabeth aan. Maar dit is slechts een klein deel van de rol die Gabriël heeft gespeeld in de geschiedenis van onze wereld en de gebeurtenissen in ons lokale universum Nebadon. Gabriël is zoals we net beschreven geen “engel” of “aartsengel”, maar een wezen van een andere en hogere orde. Gabriël is de bevelhebber van de engelen en de voornaamste bestuurder van Nebadon, maar hij is ook een scheidsrechter, iemand die geschillen beslecht en oordelen velt in het bestuur van de miljoenen steeds evoluerende werelden onder zijn toezicht. Michaël en de Moeder-Spirit zijn de scheppers van deze werelden, maar Gabriël deelt hun scheppende krachten niet; hij beheert slechts hun scheppingen.

Gabriël is de enige in heel Nebadon die de titel “Heldere Morgenster” draagt. Hij heeft een bekwaam korps van administratieve assistenten tot zijn beschikking. Hij kan alle orden van hemelse wezens die in Nebadon actief zijn inzetten, aangezien hij de opperbevelhebber is van “de hemelse legers” – de hemelse legermachten. Gabriël is normaal gesproken bezig met een scala aan administratieve taken en kan niet op twee plaatsen tegelijk zijn. Maar hij onderhoudt contact met alle facetten van het leven en de gebeurtenissen in het universum via de Schitterende Avondsterren – 13.641 engelachtige helpers. Hij heeft ook een inlichtingenkorps van engelen in dienst dat door Nebadon zwerft en informatie verzamelt die hij gebruikt om beslissingen en oordelen te vellen over de aangelegenheden van de miljoenen bewoonde werelden binnen Nebadon. Alle planetaire prinsen (wereldbestuurders) vallen onder het administratieve gezag van Gabriël.

Taak voor Gabriël tijdens de missie van Jezus

Gabriël is nauw verbonden geweest met de geschiedenis en ontwikkeling van onze wereld sinds de sterfelijke incarnatie van Michael als Jezus.

Tweeduizend jaar voordat Michael als Jezus incarneerde, nam een ​​Melchizedek een menselijk leven aan om de wereld voor te bereiden op Jezus’ geavanceerde leer. Melchizedeks vormen een andere orde van wezens, geschapen door Michael en de Goddelijke Dienaar om Gabriël te assisteren bij het besturen van Nebadon en de miljoenen bewoonde werelden. De missie van deze Melchizedek, Machiventa genaamd, was om de waarheid van één God in de harten van de mensen te vestigen en de weg te bereiden voor Jezus’ superieure openbaringen over God en het eeuwige leven. En dit deed hij door een school op te richten en missionarissen naar de verste uithoeken van de menselijke bewoning te sturen. Maar hij beëindigde zijn incarnatie pas nadat hij officieel was vrijgelaten door de oudere Melchizedek en te horen had gekregen dat zijn missie de goedkeuring van Gabriël had gekregen.

Toen Michael zijn voornemen aankondigde om zichzelf te schenken, om op onze planeet te incarneren, hield hij een voorbereidend overleg met Gabriël. Gabriël had miljarden jaren ervaring als bestuurder en was uitstekend gekwalificeerd om de taken over te nemen tijdens Michaels tijdelijke afwezigheid. Zijn reguliere verantwoordelijkheden omvatten toezicht, goedkeuring, benoeming, bemiddeling en een grote verscheidenheid aan uitvoerende functies die te talrijk zijn om op te noemen. Stel je de hoeveelheid werk voor die komt kijken bij het beheer en de organisatie van miljoenen evoluerende werelden, plus de selectie en aansturing van de bestuurders van die werelden, en je begint de omvang en het volume van Gabriëls werk te begrijpen. En wanneer hij de leiding krijgt over alle zaken in het universum, zoals tijdens Michaels incarnatie, nemen zijn verantwoordelijkheden onmetelijk toe. Gabriël heeft nooit gefaald of ontrouw geweest aan het vertrouwen dat de moeder en vader van Nebadon in hem stelden, ongeacht het aantal of de omvang van de moeilijkheden waarmee hij te maken kreeg.

Verschijningen aan Elisabeth en Maria

Om te begrijpen wie Gabriël is en wat zijn rol was vóór, tijdens en na het leven van Jezus, is het nodig uit te leggen wie Jezus was vóór zijn incarnatie. Hij was, en is nog steeds, Michaël, mede-schepper van ons lokale universum met miljoenen werelden en het leger van wezens dat helpt deze te beheren. Hij en zijn scheppende partner, de Goddelijke Dienaar, zijn de ouders van Gabriël en andere orden van wezens, waaronder de aartsengel, engelen en cherubijnen. Michaël neemt, als onderdeel van zijn verantwoordelijkheden als schepper, zeven keer het leven aan als een van zijn schepselen. Deze vereiste, eenmaal voltooid, verleent hem absolute soevereiniteit en geeft hem recht op onbetwiste heerschappij over Nebadon, ons lokale universum. Gabriël stond Michaël bij tijdens zijn incarnaties en nam de leiding over de zaken van Nebadon.

Onze wereld werd uitgekozen als de plaats van Michaëls zevende zelfschenking. De methode van deze schenking was geboorte als een mannelijk kind. Vóór deze incarnatie kreeg Gabriël de taak om de plaats en de ouders te kiezen. Na de uitverkiezing maakte hij plannen om de komst van Michaël aan te kondigen. Als onderdeel van deze goddelijke incarnatie zou een boodschapper, Johannes de Doper, vlak voor Jozua (Jezus) geboren worden. Johannes had geen vorig leven zoals Jezus; hij werd geboren uit een vrouw genaamd Elisabeth, een verre nicht van Maria, de moeder van Jezus.

Gabriël verscheen aan beide moeders om aan te kondigen dat ze zwanger waren en welke namen hun zonen zouden krijgen. Hij verscheen eerst aan Elisabeth, ongeveer drie maanden na het huwelijk van Jozef en Maria, eind juni 8 v.Chr. En daarna aan Maria de moeder van Jezus.

Gabriël tijdens het leven van Jezus

Voorbereidend onderzoek

Na de tijd van Adam en de Hof van Eden kondigde Michaël, mede-schepper van ons lokale universum, aan dat onze planeet de plaats zou zijn van zijn zevende en laatste zelfschenking. Zelfschenkingen zijn iets wat alle Michaëls moeten doen om volledige heerschappij over hun universum te verkrijgen, hun gebied in de ruimte met miljoenen bewoonde planeten. Gabriël leerde dat deze laatste schenking zou plaatsvinden in de gedaante van sterfelijk vlees. Hij bezocht deze wereld, onderzocht de verschillende volkeren en besloot dat de Hebreeën het meest geschikt waren voor Michaëls incarnatie.

Gabriël stuurde een speciale commissie om een ​​paar potentiële ouders te observeren en aan te bevelen. Toen deze commissie haar onderzoek had afgerond, werden drie echtparen genomineerd. Van die drie koos Gabriël persoonlijk Maria en Jozef. Het was Michaëls plan om op aarde te verschijnen als een gewone man, zodat het gewone volk hem zou begrijpen en accepteren. Dat was een van de redenen waarom hij Jozef en Maria koos. Gabriël koos ook een echtpaar om een ​​heraut, een voorloper van Jezus, te bezweren, iemand die Jezus’ komst zou aankondigen. Hij werd bekend als Johannes de Doper. Het echtpaar dat als Johannes’ ouders werd gekozen, waren Elizabeth en Zacharias, inwoners van de stad Juda. Elizabeth en Maria kenden elkaar; ze waren nichten.

De aankondiging aan Elisabeth en Maria

Toen de tijd rijp was, kondigde Gabriël aan Maria en Elisabeth aan dat zij de moeders van Jezus en Johannes zouden worden. Hij verscheen eerst aan Elisabeth, daarna aan Maria, maar hij had weinig te maken met de opvoeding van Jezus of Johannes.

Ontmoeting tijdens de “veertig dagen”

De eerste keer dat Gabriël Jezus in levende lijve ontmoette, was in januari 26 n.Chr., toen Jezus eenendertig jaar oud was. Dit gebeurde tijdens een periode van veertig dagen waarin Jezus alleen in de heuvels van Perea verbleef om zijn openbare bediening te plannen. Tijdens die ontmoeting vertelde Gabriël Jezus dat zijn gave van de goddelijke openbaring vrijwel voltooid was. Vervolgens hadden hij en Gabriël een lang gesprek over de status van Michaëls universum (Nebadon) en het plan dat Jezus aan het smeden was voor de voltooiing van zijn levensmissie.

Op de berg van de Transfiguratie

Hun volgende persoonlijke ontmoeting vond plaats op de berg van de Transfiguratie, op 15 augustus 29 n.Chr. Er volgde een lang gesprek waarin de zaken van Nebadon werden besproken.

Bij de opwekking van Lazarus

Gabriël was altijd aanwezig tijdens Jezus’ leven. Vrijwel het hele universum van Nebadon was getuige van hoe hun schepper Michaël zijn zevende zelfgave als mens van vlees en bloed volbracht, en Gabriël stond aan het hoofd van hen. Op de planeet bevond zich ook een grote schare wezens die mogelijk nodig waren om te helpen bij de schijnbare wonderen waar Jezus om vroeg. Toen Jezus ervan verzekerd was dat het Gods wil was dat Lazarus uit de dood zou worden opgewekt, sprak hij de woorden: “Lazarus, kom tevoorschijn!” Op dat moment gaf Gabriël het bevel aan de onzichtbare hemelse wezens die aanwezig waren en die de macht en vaardigheid hadden om Lazarus’ lichaam weer tot leven te wekken. Nadat Lazarus was opgestaan, maakte Gabriël een verslag van de gebeurtenis en stuurde hij de hemelse dienaren die hadden geholpen weg.

Bij de dood en opstanding van Jezus

In de laatste episode van het leven van Jezus, zijn dood en opstanding in de tweede week van april 30 n.Chr., was Gabriël aanwezig en had hij de leiding over alle hemelse legermachten. Hij en miljarden anderen keken vol afschuw toe hoe de geïncarneerde Michaël, schepper van ons universum, vals werd beschuldigd, wreed werd gemarteld en meedogenloos gekruisigd. Gabriël, of Michaël, had deze tragedie kunnen voorkomen, maar Gabriël wist dat Michaël vastbesloten was zijn incarnatie te voltooien zoals ieder mens in soortgelijke omstandigheden zou doen, zonder tussenkomst van de hemel.

Na de dood van Jezus overwogen de aartsengelen van de opstanding of ze een poging tot opstanding zouden kunnen ondernemen. Maar Gabriël waarschuwde hen dat Michaël “zijn leven uit eigen vrije wil had afgelegd; hij had ook de macht om het weer op te nemen overeenkomstig zijn eigen besluit.” Toen Jezus op de ochtend van de opstanding in een nieuwe gedaante ontwaakte, was Gabriël aan zijn zijde en bleef daar tot Jezus veertig dagen later opsteeg. De eerste daad van de opgestane Jezus was Gabriël te begroeten en hem op te dragen de leiding over Nebadon te blijven voeren.

Nadat Jezus uit het graf was opgestaan, vroeg de opperste aartsengel aan Gabriël toestemming om de stoffelijke resten van Jezus te verwijderen, wat Gabriël toestond.