Wie is Herodes Archelaus?
Herodes Archelaus was een zoon van Herodes de Grote en regeerde over Judea, Samaria en Idumea na de dood van zijn vader in 4 v.Chr. Hij kreeg niet de titel van koning maar van ethnarch. Zijn korte en impopulaire regering duurde tot 6 n.Chr., toen de Romeinse keizer hem afzette en Judea onder rechtstreeks Romeins bestuur kwam te staan.
In het verhaal verschijnt Archelaus vooral in verband met de gebeurtenissen kort na de geboorte van Jezus. Zijn reputatie van hardheid en politieke instabiliteit beïnvloedde de keuze van Jozef en Maria om zich uiteindelijk in Galilea te vestigen.
Historische achtergrond
Na de dood van Herodes de Grote werd zijn rijk verdeeld onder verschillende zonen. Archelaus kreeg het grootste deel van het kerngebied: Judea, Samaria en Idumea. Zijn bestuur begon echter met onrust en geweld. Kort na zijn aantreden liet hij een opstand in Jeruzalem hard neerslaan, waarbij vele mensen omkwamen.
Zijn regering werd door veel inwoners als wreed en onbekwaam ervaren. Klachten van Joodse en Samaritaanse leiders bereikten uiteindelijk de Romeinse keizer Augustus. In het jaar 6 n.Chr. werd Archelaus afgezet en naar Gallië verbannen. Vanaf dat moment werd Judea bestuurd door Romeinse prefecten, onder wie later Pontius Pilatus.
Rol in het verhaal
De terugkeer uit Egypte
Na de dood van Herodes de Grote wilden Jozef en Maria met het kind Jezus terugkeren naar het land Israël. Toen zij hoorden dat Archelaus over Judea regeerde in plaats van zijn vader, aarzelden zij om zich daar te vestigen. Archelaus stond bekend om zijn harde optreden en politieke instabiliteit.
Daarom trokken zij uiteindelijk verder naar Galilea, waar Herodes Antipas regeerde. Zo kwam het gezin terecht in Nazareth, de plaats waar Jezus opgroeide.
Waar deze persoon voorkomt in het verhaal
- Hoofdstuk 2: Na de dood van Herodes de Grote horen Jozef en Maria dat Archelaus over Judea regeert, waarna zij besluiten zich in Galilea te vestigen.
Nalatenschap
Herodes Archelaus bleef vooral bekend als de heerser wiens korte en onrustige regering leidde tot een belangrijke verandering in het bestuur van Judea. Na zijn afzetting kwam het gebied rechtstreeks onder Romeinse controle te staan. Daardoor werd het later bestuurd door prefecten zoals Pontius Pilatus, de Romeinse bestuurder die een rol speelde in de laatste gebeurtenissen van het leven van Jezus.