De persoon van Judas Makkabeüs komt in het verhaal alleen een paar keer voor om context te geven aan de manier waarop het Joodse volk eerder ook al onderdrukt was geweest. En in de tijd van het leven van Jezus dus opnieuw onderdrukt moest leven, namelijk door de Romeinen. Dit alles droeg bij aan een diep verlangen naar een Messias die niet alleen spiritueel leider zou zijn, maar het Joodse volk ook weer vrij en onafhankelijk zou maken: een wereldse Koning/Bevrijder dus.