Rebecca wordt verliefd op Jezus
Hoewel Jezus en zijn familie erg arm waren, had dit geen invloed op hun sociale status in Nazareth. Jezus bekleedde een prominente positie onder de jeugd van de stad en werd zeer gewaardeerd, vooral door de meeste jonge vrouwen. Jezus was een opmerkelijk voorbeeld van fysieke en intellectuele kracht, en zijn reputatie als spiritueel leider droeg verder bij aan zijn aantrekkingskracht. Het was dan ook niet verwonderlijk dat Rebecca, de oudste dochter van Ezra, een welvarende koopman en handelaar in Nazareth, geleidelijk verliefd werd op de zoon van Jozef.
Rebecca vertrouwde zich aanvankelijk toe aan Mirjam, de zus van Jezus, die het op haar beurt met haar moeder besprak. Toen Maria over Rebecca’s plannen hoorde, raakte ze diep bezorgd. Zou ze haar zoon verliezen, die nu een onmisbaar figuur in hun gezin was geworden? Het leek alsof haar problemen nooit ophielden. Ze piekerde over de mogelijke gevolgen van een huwelijk voor Jezus’ toekomst, eraan denkend dat hij een “kind van de belofte” was.
Nadat Maria en Mirjam over de situatie hadden nagedacht, besloten ze actie te ondernemen voordat Jezus erachter kwam. Ze benaderden Rebekka rechtstreeks en vertelden haar het hele verhaal over Jezus, waarbij ze oprecht hun overtuiging uitten dat Jezus voorbestemd was om een belangrijk religieus leider te worden, misschien zelfs de Messias.
Rebeccaluisterde aandachtig en was vol enthousiasme over het verhaal dat ze hoorde. Ze was nu vastbesloten om haar lot te verbinden met deze man van haar keuze en samen met hem een leiderschapsrol te vervullen. In haar eigen gedachten redeneerde ze dat een man van zijn kaliber er bijzonder veel baat bij zou hebben om een trouwe en bekwame vrouw aan zijn zijde te hebben.
Rebeccainterpreteerde Maria’s pogingen om haar te ontmoedigen als een natuurlijke reactie op de angst om de belangrijkste kostwinner en het hoofd van haar gezin te verliezen. Omdat ze echter wist dat haar vader haar genegenheid voor de timmermanszoon goedkeurde, ging ze er terecht van uit dat hij bereid zou zijn het gezin van voldoende inkomen te voorzien om het verlies van Jezus’ inkomsten te compenseren.
Nadat Rebecca de steun van haar vader voor dit plan had gekregen, besprak ze het verder met Maria en Mirjam om hen gerust te stellen. Maar ondanks haar inspanningen lukte het haar niet om hun goedkeuring of steun te krijgen. Daarom nam ze een gedurfde stap en besloot ze Jezus rechtstreeks te benaderen. Haar vader werkte met haar mee door Jezus uit te nodigen om Rebecca’s zeventiende verjaardag bij hen thuis te vieren.
Rebecca vraagt Jezus ten huwelijk
Jezus luisterde aandachtig en vol mededogen naar het verhaal, eerst van Rebecca’s vader en vervolgens rechtstreeks van Rebecca zelf. Hij gaf een zachtaardig en oprecht antwoord, waarbij hij benadrukte dat geen enkele hoeveelheid rijkdom zijn persoonlijke verantwoordelijkheid om zijn eigen gezin te onderhouden en op te voeden kon vervangen, en de heiligheid van de plicht jegens zijn eigen vlees en bloed onderstreepte.
Rebecca’s vader was diep ontroerd door de woorden van Jezus die zijn toewijding aan het gezin benadrukten. Na het gesprek trok hij zich terug uit de discussie. Toen hij met Maria, zijn vrouw, sprak, zei hij eenvoudigweg: “We kunnen hem niet als zoon aannemen; hij is te edel voor ons.”
Vervolgens begon een opmerkelijk gesprek met Rebecca. Tot dit moment in zijn leven had Jezus geen wezenlijk onderscheid gemaakt in zijn omgang met jongens en meisjes, of jonge mannen en jonge vrouwen. Zijn gedachten waren vooral gericht op de directe uitdagingen van aardse zaken en de dwingende overpeinzing van zijn uiteindelijke missie om “het werk van zijn Vader te doen”. Dit liet weinig ruimte voor hem om serieus na te denken over de ultieme uiting van persoonlijke liefde door middel van een menselijk huwelijk. Op dit punt werd hij echter geconfronteerd met alweer een van die dilemma’s waarmee ieder mens te maken krijgt en een beslissing moet nemen. Hij werd immers “in alle opzichten beproefd, net als jullie”.
Jezus betuigde oprecht zijn dankbaarheid aan Rebecca voor haar bewondering en zei: “Het zal mij troost en vreugde geven al de dagen van mijn leven.” Maar hij legde vervolgens uit dat hij niet in de positie was om serieuze relaties aan te gaan met een vrouw, anders dan die gebaseerd op eenvoudige broederlijke liefde en oprechte vriendschap.
Hij vertelde Rebecca dat zijn voornaamste en belangrijkste plicht was om voor het gezin van zijn vader te zorgen en hen op te voeden, en dat een huwelijk pas mogelijk zou zijn als die verantwoordelijkheid was vervuld. Bovendien voegde hij eraan toe: “Als ik inderdaad een kind van het lot ben, mag ik geen levenslange verbintenissen aangaan totdat mijn lot duidelijk en evident is.”
Rebecca was diepbedroefd en haar hart was gebroken. Niemand kon haar troosten; ze smeekte haar vader om Nazareth te verlaten, totdat hij uiteindelijk instemde om naar Sepphoris te verhuizen.
Rebecca blijft toegewijd aan Jezus en is aanwezig bij de kruisiging
Het verhaal van Rebecca’s liefde voor Jezus werd lange tijd in Nazareth gefluisterd en later ook in Capernaum besproken. Als gevolg hiervan hoefde Jezus, hoewel veel vrouwen hem bewonderden, in de jaren die volgden geen huwelijksaanzoeken meer af te wijzen. Vanaf dat moment kreeg de menselijke genegenheid voor Jezus meer het karakter van aanbidding en eerbied. Zowel mannen als vrouwen hielden innig van hem en waardeerden hem om wie hij was, zonder een spoor van zelfzucht of een verlangen om zijn genegenheid te bezitten.
Maar jarenlang bleef de toewijding van Rebecca een opvallend en geliefd onderdeel van het verhaal over de menselijke aanwezigheid van Jezus.
In de jaren die volgden, toen talloze mannen Rebecca ten huwelijk vroegen, had ze maar één antwoord: haar leven had slechts één doel – wachten op het moment dat de man die zij beschouwde als de grootste die ooit geleefd had, aan zijn missie als leraar van diepe waarheden zou beginnen. Ze bleef hem toegewijd tijdens de verschillende fasen van zijn openbare bediening, ook al bleef haar aanwezigheid vaak onopgemerkt door Jezus.
Op die gedenkwaardige dag dat hij in triomf Jeruzalem binnentrok, was zij erbij, toekijkend vanuit de schaduw. En op die noodlottige en droevige middag waarop de MensenZoon werd gekruisigd, stond ze “tussen de andere vrouwen” en naast Maria. Voor haar, en voor vele anderen, bleef hij “de allerliefste en de grootste onder tienduizend”.
Toen de Meester zijn laatste adem uitblies tijdens de hevige zandstorm, waren aan de voet van zijn kruis aanwezig: Johannes Zebedeüs, Judas de broer van Jezus, zijn zus Ruth, Maria Magdalena en Rebecca.