Vaak, wanneer ze er wel voor zorgden dat ze zich herinnerden wat de Meester zei, was het zo goed als zeker dat ze weer vergaten wat hij NIET zei [en bedachten ze er zelf dus dingen bij die hij NIET gezegd had]. Maar ze namen zijn leer langzaam in zich op, omdat Jezus alles WAS wat hij onderwees. Wat ze niet konden leren van zijn mondelinge onderricht, verwierven ze geleidelijk door met hem te leven.

Jezus verlangde dat zijn discipelen zo in de wereld zouden leven dat mensen, door hun leven te zien, zich bewust zouden worden van het koninkrijk en daardoor ertoe gebracht zouden worden om gelovigen te ondervragen over de wegen van het koninkrijk.