Ligging en achtergrond

Nain was een klein dorp in het zuiden van Galilea, gelegen aan de noordelijke helling van een heuvel aan de rand van de vlakte van Jezreel. Het lag enkele kilometers ten zuiden van Nazareth, in een streek met meerdere kleine dorpen die onderling door lokale wegen met elkaar verbonden waren.

In de eerste eeuw was Nain waarschijnlijk een bescheiden landbouwdorp. Door zijn ligging in het heuvelachtige landschap van zuidelijk Galilea lag het langs routes die Nazareth verbonden met plaatsen als Kana en Endor.

Nain in de tijd van Jezus

Tijdens de jeugd van Jezus werd er in de omgeving van Nazareth regelmatig gereisd tussen verschillende dorpen in Galilea. In het verhaal wordt vermeld dat Jezus en zijn vader Jozef soms naar nabijgelegen plaatsen gingen voor werk of reizen, waaronder Kana, Endor en Nain.

Ook later tijdens de rondreizen in Galilea trok Jezus met zijn leerlingen door dorpen in deze regio. Nain lag op een van de routes tussen Kana en Nazareth en werd tijdens zulke reizen bezocht.

Rol van Nain in het verhaal

Nain krijgt een bijzondere plaats in het verhaal door een gebeurtenis bij de stadspoort. Toen Jezus het dorp naderde, ontmoette hij een begrafenisstoet waarbij de enige zoon van een weduwe werd begraven. Het verdriet van de moeder maakte diepe indruk op de aanwezigen.

Volgens het verhaal sprak Jezus de jongen aan, waarna deze weer tot leven kwam. De gebeurtenis veroorzaakte grote ontroering en opschudding onder de bewoners van Nain en de mensen die Jezus volgden.

Toen Jezus Kana wilde verlaten en naar Nain wilde gaan, volgden een grote menigte gelovigen en vele nieuwsgierigen hem. Ze waren vastbesloten om wonderen en miraculeuze dingen te aanschouwen, en ze zouden niet teleurgesteld worden. Toen Jezus en zijn apostelen de stadspoort naderden, kwamen ze een begrafenisstoet tegen die op weg was naar de nabijgelegen begraafplaats. De stoet droeg de enige zoon van een weduwe uit Nain. Deze vrouw genoot veel aanzien en de helft van het dorp volgde de dragers van de baar van deze zogenaamd overleden jongen. Toen de begrafenisstoet bij Jezus en zijn volgelingen aankwam, herkenden de weduwe en haar vrienden de Meester en smeekten hem de zoon weer tot leven te wekken. Hun wonderverwachting was zo hoog opgelopen dat ze dachten dat Jezus elke menselijke ziekte kon genezen, en waarom kon zo’n genezer niet ook de doden opwekken? Terwijl Jezus zo werd lastiggevallen, stapte hij naar voren, tilde het deksel van de baar op en onderzocht de jongen. Toen hij ontdekte dat de jongeman niet echt dood was, besefte hij de tragedie die zijn aanwezigheid kon voorkomen; dus keerde hij zich tot de moeder en zei: “Ween niet. Uw zoon is niet dood; hij slaapt. Hij zal aan u worden teruggegeven.” En toen nam hij de jongeman bij de hand en zei: “Word wakker en sta op.” En de jongeman, die dood geacht werd, ging meteen rechtop zitten en begon te spreken, en Jezus stuurde hen terug naar huis.

Jezus probeerde de menigte te kalmeren en probeerde tevergeefs uit te leggen dat de jongen niet echt dood was, dat hij hem niet uit het graf had teruggebracht, maar het was zinloos. De menigte die hem volgde, en het hele dorp Nain, kwamen in de hoogste staat van emotionele chaos. Vrees greep velen aan, anderen raakten in paniek, terwijl weer anderen vervielen in gebed en weeklagen over hun zonden. En pas lang na zonsondergang kon de schreeuwende menigte uiteengedreven worden. En natuurlijk, ondanks de verklaring van Jezus dat de jongen niet dood was, bleef iedereen volhouden dat er een wonder was verricht, zelfs de doden waren opgewekt. Hoewel Jezus hun vertelde dat de jongen slechts in een diepe slaap was, legden ze uit dat dit zijn manier van spreken was en vestigden ze de aandacht op het feit dat hij altijd in grote bescheidenheid probeerde zijn wonderen te verbergen.

Zo verspreidde het gerucht zich door heel Galilea en Judea dat Jezus de zoon van de weduwe uit de dood had opgewekt, en velen die dit bericht hoorden, geloofden het. Jezus was er nooit in geslaagd zelfs al zijn apostelen volledig duidelijk te maken dat de zoon van de weduwe niet werkelijk dood was toen hij hem gebood wakker te worden en op te staan. Maar hij maakte voldoende indruk op hen om het uit alle latere verslagen te weren, behalve dat van Lucas, die het optekende zoals de gebeurtenis aan hem was verteld. En opnieuw werd Jezus als ‘arts‘ zo belegerd dat hij de volgende dag vroeg naar Endor vertrok.

[vergelijk: Lucas 7:11–17]

Nain in de huidige tijd

De plaats bestaat nog steeds en staat tegenwoordig bekend als Nein, een klein Arabisch dorp in het noorden van Israël. Het ligt nog altijd op dezelfde helling aan de rand van de vlakte van Jezreel. Archeologische resten in de omgeving wijzen erop dat hier al in de oudheid een nederzetting bestond.